CANNABIS.INFO, ENCYKLOPEDIA MARIHUANY ONLINE

08.11.2011

Nawozy domowej roboty

Czyli ekologia w domu i zagrodzie

Nawożenie jest niezbędne w większości ogrodów. Rzadko zdarza się, bowiem idealne miejsce hodowli zarówno pod względem odczynu gleby jak i zawartości substancji odżywczych wymaganych przez rośliny Cannabis. Należy wystrzegać się stosowania środków chemicznych i nawozów sztucznych skoro jest tyle naturalnych substancji pochodzenia roślinnego jak i zwierzęcego, które można wykorzystać w celu ich uzupełnienia diety. Nie wszystkie z podanych nawozów będzie mógł wykonać samodzielnie każdy ogrodnik ze względu na technologie ich produkcji i jej potencjalna uciążliwość dla otoczenia.

Rodzaje obornika

Świeży obornik bydlęcy ze słoma od dawna należy do cenionych nawozów organicznych. Zawiera on w zrównoważonym stosunku wszystkie ważne składniki pokarmowe. UWAGA: wszelkie nawozy zwierzęce należy kompostować bez wapna, gdyż powoduje ono straty cennego azotu, który w postaci amoniaku uchodzi bezużytecznie do atmosfery. Natomiast dobrze jest posypywać obornik bydlęcy mączka skalna nie zawierająca wapna.
Świeży obornik, - jeśli już go stosujemy - trzeba cienko rozłożyć na zagonach wyłącznie jesienią, aby mógł się rozłożyć. W przeciwnym wypadku mógłby on poparzyć rośliny.

Suszony obornik - bydlęcy zawiera dużo potasu. Tego składnika pokarmowego często jest brak w większości innych nawozów organicznych lub jest on obecny w nich tylko w niewielkich ilościach.

Obornik jest obecnie dostępny w handlu w łatwej do użycia granulowanej formie.

Obornik koński - należy jak wiadomo, do nawozów gorących. Dlatego używa sie go do zakładania inspektów. Zawiera podobne składniki do obornika bydlęcego. Obydwa nawozy można mieszać i razem kompostować.Obornik świński - jest nawozem zimnym. Nie zawiera prawie wapnia, ale za to potas i trochę azotu. Jak wszystkie inne odchody zwierzęce, musi być kompostowany.
Obornik owczy, kozi i króliczy - należą do nawozów gorących. Ze względu na durzą zawartość azotu mogą powodować wybujały wzrost roślin. Najlepiej kompostować je oddzielnie lub z innymi obornikami. Bardzo przydatny na wyjałowionych glebach.
Pomiot ptasi - w przeciwieństwie do większości odchodów zwierzęcych, charakteryzuje się wysoką zawartością potasu. Jednakże głównym jego składnikiem, dla którego jest używany jest fosfor (do 12% w guano). Zaznacza się także obecność azotu. Bardzo szybka mineralizacja związków azotu może w przypadku przenawożenia spowodować poparzenie systemu korzeniowego krzaków. Pomiot ptasi jest gorący! Trzeba go kompostować z ziemia lub stosować w postaci gnojowicy. W praktyce używa się pomiotu kurzego, kaczego i gołębiego.
Guano peruwiańskie - są to odchody i szczątki ptaków morskich; przez tysiąclecia osadzały się na wybrzeżach Peru, tworząc metrowe pokłady. Guano jest szczególnie bogate w azot i fosfor. Przy zakupie należy zwrócić baczna uwagę czy oferowany nawóz to ''prawdziwe guano'' , gdyż istnieją tez mieszanki z niewielka zawartością tego bardzo cennego nawozu. Zaleca sie go stosować w niewielkich ilościach. Guano stymuluje kwitnienie i dojrzewanie szczytów!!!

Mączki zwierzęce

Mączka rogowa z krwi oraz kostna - są to nawozy produkowane z odpadów poubojowych. Po przeróbce dzieli sie je na praktyczne porcje, przeznaczone do sprzedaży. Nawóz z rogów jest przygotowywany w różnej formie: mączki, grysu lub wiórków. Im bardziej gruboziarnista jest zastosowana postać, tym wolniej jest on przetwarzany przez organizmy glebowe. Nawozy z rogów zawierają przede wszystkim azot i fosfor. Mączka z krwi odznacza się wysoka zawartością azotu, do tego dochodzi trochę fosforu i potasu. Spośród tych trzech nawozów, wyprodukowanych z odpadów poubojowych, najwięcej fosforu znajduje się w mączce kostnej (poddanej procesowi odklejenia lub parowania). W jej skład wchodzą też azot i niewielkie ilości potasu. Wszystkie trzy maczki można mieszać razem ze sobą otrzymując w ten sposób pełnowartościowy nawóz organiczny w skład, którego wchodzą trzy podstawowe pierwiastki mineralne NPK (azot-fosfor-potas) oraz cała gama mikroelementów.

Zapach mączki kostnej nie należy do najprzyjemniejszych, ale działanie jest wręcz fenomenalne.

Wszyscy, którzy chcą stosować nawozy zwierzęce w hobbystycznej uprawie marihuany powinni pamiętać, że nawozy te musza pochodzić z wzorcowych hodowli, stosujących żywienie głównie produktami roślinnymi. Odchody zwierząt, które są żywione paszą z antybiotykami i hormonami absolutnie nie mogą być stosowane do nawożenia!!!

 

Roślinne źródła substancji odżywczych

Rośliny motylkowe - należą do roślin gromadzących azot. Zaliczamy do nich gatunki koniczyny, wykę, łubin, a także rośliny warzywne: groch, fasole i soje. Rośliny te żyją w symbiozie z bakteriami umożliwiającymi im przyswajanie wolnego azotu z powietrza. Azot jest gromadzony w brodawkach na korzeniach, które tworzą się po dostaniu bakterii do wnętrza korzeni. Dzięki roślinom motylkowym ogrodnik może zastosować celowe nawożenie azotem. W sklepach ogrodniczych warto zakupić nasiona określonej rośliny lub mieszanki przeznaczonej na nawóz zielony odpowiedni dla różnych gleb. Niektóre z nich nadają sie na tak zwany poplon, na przykład: gorczyca i koniczyna, które można zasadzić na jesieni już po zbiorze i przekopać przed ponowną uprawą na wiosnę. Gorczyca jest nawozem zielonym tanim i szybko rosnącym przeznaczonym szczególnie do niewielkich plantacji. Jej nasiona można kupić w niemal każdym sklepie ogrodniczym. Kiełkują równie szybko jak rzeżucha. Mocno rozgałęzione korzenie gorczycy pozostawiają po sobie strukturę guzełkowatą. Szczególnie polecam wysadzać ją na jesieni po zbiorach, w zimie marznie ona oddając azot. Na wiosnę wyrywa sie rośliny tylko tam gdzie zamierzamy wsadzić świeżę sadzonki resztę zostawiając w spokoju, a wyrwane już egzemplarze rozkłada się miedzy rzędami, jako luźne okłady.

Koniczyna należy do najbardziej wartościowych roślin motylkowych.

Nawozy z glonów morskich stosowane są od wielu lat przez mieszkańców wybrzeży np. rolników z Bretanii, Chin i Japonii. Dzisiaj już wiadomo, że glony zawierają bardzo dużo potasu, trochę azotu i niewiele fosforu. O ich wartości decyduje przede wszystkim bogactwo magnezu i innych mikroelementów. Niektóre gatunki glonów zawierają do 33% wapnia.
Śruta rącznikową uzyskuje się przy prasowaniu oleistych nasion rącznika ( Ricinus communis), pochodzących z tropikalnej rodziny wilczomleczowatych. Nawóz ten wyróżnia sie bogactwem azotu oraz substancji organicznej. UWAGA: rozsypując nawóz należy stosować gumowe rękawice ochronne, ponieważ może on powodować podrażnienia skóry szczególnie uważać powinni alergicy!!!
Wytłoki owocowe to odpadki powstałe podczas prasowania winogron, jabłek i innych owoców. Ogrodnicy z okręgów gdzie jest dostęp do takiego nawozu mogą go stosować jednak wartość nawozowa jest niewielka. Jeżeli resztki owoców zawierają choćby ślady środków do oprysków taki nawóz absolutnie nie nadaje się do używania w ogrodzie.
Popiół drzewny jest wykorzystywany do nawożenia roślin jest od bardzo dawna. Każdy hodowca może przygotować taki nawóz samodzielnie paląc np. durze gałęzie. Także popiół z drewna spalonego w domowym kominku nadaje sie do wykorzystania. Popiół drzewny jest bogaty w potas, ale zawiera także wapń i mikroelementy. Nawóz ten działa hamująco na rozwój grzybów i procesów gnicia. Ten bogaty w potas nawóz może być doskonałym uzupełnieniem większości nawozów zwierzęcych, które nie zawierają tego pierwiastka.

Gnojówki

Gnojówką nazywamy płynny nawóz pochodzenia zarówno roślinnego i zwierzęcego. Płynne nawożenie stosuje się zawsze wtedy, gdy chcemy uzyskać szybkie uzupełnienie brakujących w glebie składników pokarmowych. Na ogół gnojówka zawiera dużo azotu i potasu. Trzeba się obchodzić niezwykle ostrożnie, by nie poparzyć systemu korzeniowego naszych krzaków albo nie spowodować wydawania wybujałych wiotkich pędów. Aby temu zapobiec zaleca sie przygotowywanie słabego roztworu gnojówki przez rozcieńczenie jej wodą.

Gnojówka z pokrzyw jest najbardziej popularnym płynnym nawozem roślinnym, który każdy hodowca może łatwo przygotować samodzielnie. Wystarczy tylko od wiosny do lata ścinać świeże rośliny. Należy przy tym pamiętać, że rośliny z wykształconymi juz nasionami nie nadają sie na nawóz! Na początek domowej produkcji potrzebne będzie naczynie plastikowe lub drewniane (nie należy używać naczyń metalowych ze względu na możliwość wystąpienia szkodliwych reakcji chemicznych pomiędzy metalem a fermentującym nawozem) naczynie np. niewielka beczka. Napełniamy ja pociętymi na małe kawałki częściami roślin i zalewamy wodą - najlepiej deszczówką. Nie należy napełniać beczki po sam brzeg, ponieważ fermentująca zawartość będzie sie trochę burzyć. Pojemnik dobrze jest przykryć druciana siatką zabezpieczy to nawóz przed wpadnięciem do niej małych zwierząt umożliwiając jednoczesne swobodna cyrkulacje powietrza. Dobrze jest postawić pojemnik w miejscu nasłonecznionym, fermentacja będzie wtedy przebiegała szybciej. Przynajmniej raz dziennie należy zawartość dokładnie przemieszać, aby dostarczyć tlenu, który przyspieszy proces fermentacji. Gnojówka zawsze wydziela nieprzyjemny zapach, należy wiec dobrze przemyśleć miejsce jej składowania. Gnojówka będzie gotowa do użycia dopiero wtedy, gdy nabierze ciemnej barwy i nie będzie sie burzyć. W zależności od pogody i temperatury proces fermentacji trwa od 2 do 4 tygodni. Po jego zakończeniu można beczkę przykryć szczelną pokrywą. Przy każdorazowym użyciu dawka gnojówki musi buc dokładnie odmierzona i rozcieńczona. Dla konopi, które są przedmiotem naszego zainteresowania przygotowujemy roztwór roboczy składających się z 1 części gnojówki i 10 do 20 części wody ( w zależności od gęstości roztworu bazowego). Nawozu można używać podlewając glebę pod krzakami lub spryskując je dolistnie. Gnojówka z pokrzyw nadaje sie idealnie do nawożenia marihuany. Działa ona uzdrawiająco, stymuluje wzrost roślin i tworzenie chlorofilu. W glebie polanej roztworem gnojówki z pokrzyw chętnie przebywają dżdżownice.

Gnojówka z żywokostu (Symphytum officinale , S.asperum). Żywokost to roślina lecznica o dużej zawartości białka. Można ja uprawiać w ogrodzie i wielokrotnie zbierać w ciągu lata. Jej durze liście są doskonałym materiałem na gnojówkę. Nawóz przygotowany z żywokostu zawiera azot i potas. Można ja mieszać z gnojówka z pokrzyw.
Gnojówka z mieszaniny chwastów stanowi doskonały nawóz. Można na przykład użyć: tasznika, skrzyp polny, rumianek, mniszek lekarski rozdrobnić je i wrzucić do wody, dodając jeszcze rośliny przyprawowe: szczypiorek, mięte, hyzop, majeranek i inne. Do gnojówki sporządzonej z materiału roślinnego można dodać trochę nawozu zwierzęcego np. krowiaka czy pomiotu kurzego a nawet łopatę dojrzałego kompostu.
Gnojówka z kompostu to nawóz płynny, otrzymywany z kompostu bez żadnych dodatków. Do beczki wsypujemy pełne wiadro dojrzałego kompostu i zalewamy go 10 litrami wody. Po krótkim czasie niektóre, co większe gródki ziemi osiądą na dnie. Takim ''łagodnym'' roztworem możemy podlewać nasze krzaczki.

Gnojowice

Gnojowicę przygotowuje się z odchodów zwierzęcych, które, podobnie jak materiał roślinny wrzuca sie do beczki z wodą. Do sporządzania tego nawozu nadają się odchody bydlęce bez słomy, świeży lub suszony pomiot kurzy. Jako dodatków wspomagających stosuje sie mączkę skalną i rośliny leczniczych.
Gnojówki i gnojowice należy podlewać wilgotną glebę, wokół roślin, najlepiej w pochmurne dni! Do zasilania roślin bezwzględnie należy stosować roztwór rozcieńczony w stosunku 1:10-20. Nie powinna dostać się na liście!!! Niebezpieczeństwo oparzenia roślin jest szczególnie durze podczas suszy!!! Wszystkie płynne nawozy można używać do podlewania kompostu. Taka ''okrężna droga'' jest bezpieczniejsza i zawsze sie opłaca. Ogromna zaleta naturalnego nawożenia przy wykorzystaniu gnojówek i gnojowic polega na tym, że nawozy te są bardzo tanie i wiadomo, co zawierają.

Ekologiczne nawozy mineralne

Fosforyty miękkie powstały w tym okresie dziejów Ziemi, kiedy kości i zęby martwych zwierząt zostały chemicznie przekształcone w wodach zawierających związki wapnia i utworzyły pokłady, dziś eksploatowane i poddawane obróbce przemysłowej. Drobno zmielony fosforyt jest dostępny w handlu. Zawiera on około 26 % kwasu fosforowego i jest nawozem wolno działającym. Nadaje sie do nawożenia gleb kwaśnych i obojętnych. Do szybkiego uzupełnienia braków fosforu stosuje sie sole szybko działających np. superfosfatu.
Tomasyna to produkt uboczny powstały przy produkcji stali z rudy żelaza zawierającej fosfor. W drobno zmielonym nawozie jest około 15 % kwasu fosforowego. Do tego dochodzi mangan, dużo wapnia i mikroelementy. Tomasyna jest nawozem wolno działającym, gdyż obecne w niej związki fosforu muszą być najpierw przetworzone prze mikroorganizmy glebowe. Dlatego nawóz ten rozsypuje sie w ogrodzie przed zima! Ze względu na dużą zawartością wapnia tomasynę stosuje sie przede wszystkim na glebach kwaśnych.
Kalimagnezja pochodzi z pokładów surowych soli potasowych powstałych w pradawnych morzach. Obecnie są one surowcem kopalnym. Przed wykorzystaniem musi być ona poddana obróbce usuwającej z niej chlorek sodu, który jest szkodliwy dla roślin. Kalimagnezja zawiera potas w postaci siarczanu oraz siarczan magnezu. Hodowcy powinni wiedzieć, że nawozy potasowe działają szybko ( w przeciwieństwie do fosforowych). W skład gleb ilastych i gliniastych wchodzi przeważnie wystarczająca ilość potasu. Brakuje go natomiast w glebach piaszczystych i torfowych. Na plantacjach, gdzie stosuje się biologiczne metody uprawy, a warstwa próchnicza jest dobrze utrzymana stosowanie nawozów potasowych raczej nie jest konieczne. Wystarczy potas zawarty w gnojówce roślinnej, w kompoście i trochę popiołu drzewnego. Dzięki aktywności organizmów glebowych resztki potasu